ေအာင္ျမတ္သာႏွင့္ေတြ႕ဆံုျခင္း

​ေရႊျပည္​​ေတာ္​သို႔အဝင္​(အပိုင္​း ၁ )

မိုး​ဖြဲဖြဲ​ေလး.က်​ေနတဲ့​ေန႔တစ္​​ေန႔မွာ အိမ္​မွာအနားယူရင္​း ဦးႏု​ေရးသားထားတဲ့ မိတၱဗလဋီကာ စာအုပ္​ကို ဖတ္​​ေနမိတယ္​။
ထိုအခ်ိန္​တြင္​..
တီ တီ တီ..
ဟဲလို..
ဟုတ္​ကဲ့ ကြ​်န္​​ေတာ္​ ကုိခ်မ္​းပါ
ဘယ္​သူလဲမသိ
..
ကြၽန္​​ေတာ္​့ကို အကိုသိမယ္​​ေတာ့မထင္​ဘူး
ကြၽန္​​ေတာ္​က အကို႔စာ​ေတြအျမဲတမ္​းဖတ္​ျဖစ္​ပါတယ္​
အခုလဲ ကြၽန္​​ေတာ္​ အဖိုးျဖစ္​သူရဲ႕ ဒိုင္​ယာရီစာအုပ္​​ေလးတစ္​အုပ္​ရထားလို႔ပါ
ကိုခ်မ္​းက ဝတၱဳ​ေလး​ေတြ​ေရးတယ္​ဆို​ေတာ့
ကိုးကားလို႔ရ​ေအာင္​ ဒိုင္​ယာရီစာအုပ္​​ေလး​ေပးမလို႔ပါ
.....
ဟုတ္​ပီ​ေလ အကို
ကြၽန္​​ေတာ္​ ဘယ္​ကုိလာခဲ့ရမလဲ
...
ဒီ​ေန႔လည္​ ၂နာရီ
မင္​းလူ လက္​ဖက္​ရည္​ဆိုင္​မွာ ဆံုမယ္​​ေလ
ကြၽန္​​ေတာ္​က ဦးထုပ္​အနက္​​ေရာင္​နဲ႔ တီ႐ွပ္​အနက္​ ဝတ္​ထားမယ္​အကို
...
အို​ေက
ကြၽန္​​ေတာ္​လာခဲ့ပါ့မယ္​
...
ကြၽန္​​ေတာ္​လဲ ဖတ္​လက္​စာအုပ္​ကို​ေဘးခ်ၿပီး
သူ​ေပးမယ္​့ ဒိုင္​ယာရီထဲက အ​ေၾကာင္​းအရာ​ေတြကို စိတ္​ကူးထဲပံု​ေဖာ္​​ေနမိတယ္​
...
​ေန႔လည္​၁နာရီခြဲမွာ မိုးကားအက်ႌဝတ္​ၿပီး ၿမိဳ႕ထဲက မင္​းလူလက္​ဖက္​ရည္​ဆိုင္​ကို ထြက္​လာခဲ့လိုက္​တယ္​။
...
ဆိုင္​အ​ေ႐ွ႕​ေရာက္​​ေတာ့..
ကိုခ်မ္​း.. ကြ​်န္​​ေတာ္​ဒီမွာဆိုၿပီး အရင္​ႏႈတ္​ဆက္​တယ္​။
ကြၽန္​​ေတာ္​လဲစားပြဲမွာဝင္​ထိုင္​လိုက္​ပီး အကဲခတ္​ၾကည္​့​ေတာ့..
လူပံုက.ပိန္​ပိန္​ပါးပါးပဲ
ကြၽန္​​ေတာ္​ထက္​​ေတာ့ ၂ႏွစ္​​ေလာက္​ႀကီးမယ္​့ပံုစံ
​ေခတ္​ပညာတတ္​တစ္​​ေယာက္​ပီပီ
ဝတ္​စားထားတာ​ေတြက စမတ္​က်တယ္​
ထိုစဥ္​..
ကိုခ်မ္​း တစ္​ခုခု မွာ​ေလ..
စားပီးမွ စကားဆက္​ၾကတာ​ေပါ့ဗ်ာ.
...
ကြၽန္​​ေတာ္​လဲ စားပြဲထိုး​ေကာင္​​ေလးကို ​ေခၚၿပီး
ညီ​ေလး​ေရ အကို႔ကို ပဲပလာတာတစ္​ပြဲ​ေပး..
...
ကဲ အခ်င္​းခ်င္​းမိတ္​ဆက္​ရ​ေအာင္​
ကြၽန္​​ေတာ္​နာမည္​က ၿငိမ္​းခ်မ္​း​ေက်ာ္​ပါ
ခင္​မင္​သူ​ေတြက ကိုခ်မ္​းလို႔​ေခၚတယ္​။
အကိုလဲသိထားပီးပီထင္​ပါ့​ဗ်ာလို႔​ေျပာ​ေတာ့
သူက ရီတယ္​
ဟုတ္​ကဲ့ ကြၽန္​​ေတာ္​နာမည္​က ထြန္​း​ေတာက္​ပါ
ကြၽန္​​ေတာ္​က ​ေဆာက္​လုပ္​​ေရးအင္​ဂ်င္​နီယာ တစ္​​ေယာက္​ပါ။
အခုလဲ ဒီနယ္​မွာတာဝန္​က်​ေနတာ
လြန္​ခဲ့တဲ့ လက အဖိုးဆံုးလို႔ ဇာတိ​ေျမကို ျပန္​သြား ့ဖစ္​တယ္​။
အဖိုးဆံုး​ေတာ့ အဖိုးရဲ႕ အိပ္​ယာ​ေအာက္​က ​ေသတၱာထဲက​ေန သူ​ေရးထားတဲ့ ဒိုင္​ယာရီစာအုပ္​​တစ္အုပ္​ကြၽန္​​ေတာ္​ရခဲ့တယ္​။
...
တန္​ဖိုးမႀကီးတဲ့ပစၥည္​းမို႔လို႔
ကြၽန္​​ေတာ္​ယူတာကို ကန္​႔ကြက္​မယ္​့သူ​ေတာ့ မ႐ွိပါဘူးဗ်ာ
...
အခုကြၽန္​​ေတာ္​​ေျပာခ်င္​တာက
ဒီစာအုပ္​ထဲမွာပါတဲ့ အ​ေၾကာင္​းအရာ​ေတြပဲ
ဒီစာအုပ္​ထဲမွာ အဖိုးကိုယ္​တိုင္​​ေရးထားတဲ့ လက္​​ေရးမူ​ေတြႀကီးပဲ
ဒီစာကိုဖတ္​တဲ့အခါ အဖိုးကို စိတ္​မႏွံ႔တဲ့သူလို႔ ထင္​​ေကာင္​းထင္​သြားလိမ္​့မယ္​။
...
ဒါမယ္​့ ကြ​်န္​​ေတာ္​ဖတ္​ပီးတဲ့အခ်ိန္​မွာ​ေတာ့
ဒီစာ​ေတြဟာ သာမန္​လူ​ေတြအတြက္​ လံုးဝမျဖစ္​ႏိုင္​ဘူးလို႔ ထင္​ခဲ့မိတယ္​။
ကြၽန္​​ေတာ္​အဖိုးရဲ႕လက္​​ေရးမူ​ေတြကို ဆရာအ​ေနနဲ႔ ​ေသခ်ာထိန္​းသိမ္​း​ေပးပါ။
ဒီစာကိုဆရာဖတ္​ၿပီးတဲ့အခါမွာ ဆရာအတြက္​ ဝတၱဳ​ေကာင္​းတစ္​ပုဒ္​ရလာမွာပါ။
....
ဒီမွာၾကည္​့ပါဦး
အဖိုးရဲ႕ဒိုင္​ယာရီဆိုၿပီး
လြယ္​အိတ္​ထဲက စာအုပ္​တစ္​အုပ္​ကို ထုတ္​ျပတယ္​
...
ကြၽန္​​ေတာ္​ယူၾကည္​့လိုက္​​ေတာ့
စာအုပ္​တစ္​အုပ္​ဆိုတာထက္​ ပိုထူ​ေနတယ္​
စစ္​​ေတာင္​းစကၠဴ စာရြက္​အ​ေခ်ာ​ေတြကို ​ေသခ်ာ​ေဖာက္​ၿပီး စာအုပ္​ပံုစံခ်ဳပ္​ထားတာ။
စာအုပ္​ရဲ႕အထူက လက္​ငါးလံုး​ေလာက္​႐ွိတယ္​။
စာအုပ္​ရဲ႕အဖံုးကို​ေတာ့ သား​ေရအပါးသားနဲ႔ ​ေသခ်ာခ်ဳပ္​ထားတယ္​။
အဖံုးရဲ႕ထိပ္​မွာ​ေတာ့
"​ေရႊျပည္​​ေတာ္​သို႔အဝင္​"ဆိုတဲ့စာလံုးကို ​ေရႊ​ေရာင္​​ေဆးသားနဲ႔ ​ေသခ်ာမႈတ္​ထားတာကို​ေတြ႔ရတယ္​။
စာအုပ္​ကႏွစ္​ဘယ္​​ေလာက္​ၾကာ​ေနပီလဲဆိုတာ ခန္​႔မွန္​းရခက္​ၿပီး စာရြက္​တစ္​ခ်ိဳ႕ဆို အနားသား​ေတြ​ေတာင္​ ဖြာလန္​က်ဲ​ေနတယ္​။
....
ကြၽန္​​ေတာ္​လဲ စာအုပ္​ကို​ေဘးခ်ၿပီး
​ေက်းဇူးပါအကို
ကြၽန္​​ေတာ္​​ေသခ်ာဖတ္​ပါ့မယ္​
ခုလိုတကူးတက သတိရ​ေပးတဲ့အတြက္​လဲ ​ေက်းဇူးတင္​ပါတယ္​။
...
ဒါနဲ႔ အကိုကအခုဘယ္​မွာတာဝန္​က်တာလဲ
ကြၽန္​​ေတာ္​က အခု ဒီနယ္​က​ေန ​ေျပာင္​းရ​ေတာ့မွာ
ကြၽန္​​ေတာ္​အ​ေကာင္​့က ဆရာေဖ့ဘြတ္​မွာ႐ွိ​ေနပါတယ္​။
ဒါမယ္​့ ကြၽန္​​ေတာ္​ဘယ္​သူဆိုတာ ဆရာမသိပါဘူး
ကြၽန္​​ေတာ္​အဖိုးရဲ႕ စာအုပ္​​ေလးထဲက အ​ေၾကာင္​းအရာ​ေတြကို အကိုျပန္​​ေရးမယ္​့​ေန႔ကို ​ေစာင္​့​ေမွ်ာ္​ရင္​း ကြၽန္​​ေတာ္​ဖတ္​​ဖို႔ ​ေစာင္​့​ေနပါ့မယ္​။
.....
ကဲ စားလိုက္​ပါဦး
ပလာတာ​ေတြ​ေအးကုန္​​ေတာ့မယ္​
....
ကြ​်န္​​ေတာ္​လဲ စား​ေသာက္​ၿပီး
သူလဲကြၽန္​​ေတာ္​့ကိုႏႈတ္​ဆက္​ကာ
ထြက္​ခြာသြားခဲ့တယ္​။
....
အိမ္​​ေရာက္​​ေတာ့ စာအုပ္​ကို ​ေဘးခ်ၿပီး
​ေခါင္​းအံုးတစ္​လံုး
​ေဆးလိပ္​တစ္​ဘူး
ျပာခြက္​ကိုယူကာ
အိပ္​ခန္​းထဲသို႔ဝင္​သြားတဲ့ ကြၽန္​​ေတာ္​့ကို.
....
သား ထမင္​းမစား​ေတာ့ဘူးလား
လက္​ထဲက စာအုပ္​ကလဲ အထူႀကီးပဲ
စာဖတ္​မလို႔လားဆိုတဲ့ အ​ေမ့စကားကို ကြၽန္​​ေတာ္​​ေခါင္​းပဲၿငိမ္​့ျပလိုက္​တယ္​။
....
ကြၽန္​​ေတာ္​ထိုစာအုပ္​ကို
၁၀ရက္​တိတိ ဖတ္​ခဲ့ရတယ္​
ထိုစာအုပ္​ထဲမွာ​ေရးထားတာ​ေတြက ဝတၱဳတစ္ပုဒ္​လို႔​ေျပာရမွာထက္​ ပိုပါတယ္​။
ထိုစာအုပ္​ထဲမွာပါတဲ့ လူကိုလဲ ကြၽန္​​ေတာ္​တစ္​​ေခါက္​​ေတြ႕ခြင္​့ရရင္​​ေသ​ေပ်ာ္​ပါပီ။
ထိုစာအုပ္​ထဲမွာ
နာက်ဥ္​းခ်က္​​ေတြပါတယ္​။
အႏွိမ္​ခံဘဝ​ေတြပါတယ္​။
ရက္​စက္​မႈ​ေတြပါတယ္​။
အံ့ျသမႈ​ေတြပါတယ္​။
ထူးဆန္​းမႈ​ေတြပါတယ္​။
မယံုႏိုင္​​ေလာက္​တဲ့ တန္​ခိုးအစြမ္​း​ေတြပါတယ္​။
က်င္​့ၾကံအားထုတ္​မႈ​ေတြပါတယ္​။
​......
ထို႔​ေၾကာင္​့ ကြၽန္​​ေတာ္​လဲ
ဒိုင္​ယာရီစာအုပ္​ထဲကအတိုင္​း
တစ္​လံုးတစ္​ပါဒမွ မလြဲ​ေခ်ာ္​ပဲ
ျပန္​လည္​​ေရးသား​ေဖာ္​ျပလိုက္​ပါ​ေတာ့သည္​။
ဝတၱဳရဲ႕အမည္​ကိုလဲ မူရင္​းဒိုင္​ယာရီစာအုပ္​ထဲကအတိုင္​း "​ေရႊျပည္​​ေတာ္​သို႔အဝင္​"လို႔​ေရးသားလိုက္​ရပါသည္​။
..........
..........
ကြၽန္​ု္​ပ္​သည္​ငယ္​စဥ္​ကတည္​းက ဝန္​ထမ္​းမိသားစုမွ ​ေမြးဖြားလာသူတစ္​ဦးျဖစ္​ရာ ကြၽန္​ုပ္​တကၠသုိလ္​က​ေနဘြဲ႔ရၿပီး​ေနာက္​ပိုင္​းမွာလဲ မိဘျဖစ္​သူ​ေတြရဲ႕ ဝန္​ထမ္​းအစဥ္​းအဆက္​ကိုထိန္​းသိမ္​းခဲ့ရသည္​။

အက်ဥ္​းဦးစီးဌာနမွာ တာဝန္​ထမ္​း​ေဆာင္​ရင္​း ျမန္​မာႏိုင္​ငံ​ေနရာအႏွံ႔အျပားကို​ေရာက္​႐ွိခဲ့သည္​။

ထိုသို႔တာဝန္​ထမ္​း​ေဆာင္​​ေနစဥ္​ သရက္​က​ေလး​ေထာင္​မွာ တာဝန္​က်ရာအခ်ိန္​မွစ၍ လူထူးဆန္​း​ေလး တစ္​ဦးကိုသတိထားမိလာခဲ့သည္​။

ထိုသူငယ္​​ေလးက လူသတ္​မႈျဖင္​့ ​ေထာင္​ထဲ​ေရာက္​လာခဲ့သူတစ္​ဦးလဲျဖစ္​တယ္​။
သူ႔နာမည္​က ဒီပ
အသက္​က၁၂ႏွစ္​အရြယ္​ပဲ႐ွိ​ေသးတယ္​

သူ႔ကိုစတင္​သတိထားမိတာက​ေတာ့ သူကအ​ေန​ေအးတယ္​။ တစ္​ျခားက​ေလး​ေတြလို ​ေဆာ့ကစားျခင္​းမျပဳပဲ တစ္​ဦးထဲ​ေနျခင္​းပဲ။

တစ္​ခါတစ္​ရံ သစ္​ရြက္​က​ေလး​ေတြကို လက္​ဟန္​​ေျခဟန္​နဲ႔ပင္​့လိုက္​ရံုျဖင္​့ သစ္​ရြက္​က​ေလး​ေတြက ​ေလ​ေပၚႂကြတက္​တာတာကို ထူးဆန္​းစြာ​ေတြ႔ရခဲ့တယ္​။

ကြၽန္​ု္ပ္​လဲ သူ႔အမႈတြဲဖိုင္​ကို အမႈတြဲကိုင္​​ေထာင္​စာ​ေရးဆီက ​ေတာင္​းၾကည္​့​ေတာ့..
သူ႔မွာမိဘ​ေတြမ႐ွိ​ေတာ့ဘူး
သူငယ္​စဥ္​ကဆံုးပါးသြားပီး ဦး​ေလးျဖစ္​သူရဲ႕ ​ေမြးစားျခင္​းကိုခံခဲ့ရတယ္​။

သူ႔အသက္​၁၁ႏွစ္​အရြယ္​မွာ သူ႔နဲ႔ရြယ္​တူ​ေကာင္​​ေလးတစ္​​ေယာက္​ကို သတ္​ခဲ့တယ္​ဆိုတဲ့ ျပစ္​ခ်က္​နဲ႔ ​ေထာင္​ထဲ​ေရာက္​လာခဲ့တယ္​လို႔ မွတ္​တမ္​းမွာ​ေတြ႔ရတယ္​။

ဒီလိုနဲ႔ သူ႔နာမည္​ကို ကြၽႏု္​ပ္​မွတ္​မွတ္​ရရ႐ွိ​ေနခဲ့သည္​
ကြၽန္​ုပ္​လဲ ရာထူးတိုးၿပီး တစ္​ျခားနယ္​သို႔​ေရာက္​႐ွိခဲ့ရာ သူနဲ႔အဆက္​အသြယ္​ျပတ္​ခဲ့ရတယ္​။

တစ္​​ေန႔မွာ​ေတာ့ သူနဲ႔​ေရစက္​ပါလို႔လား မသိဘူး
ကြၽႏု္​ပ္​တာဝန္​က်ရာ​ေထာင္​သို႔ သူ​ေျပာင္​းလာခဲ့ရတယ္​။

အဲဒီအခ်ိန္​မွာ သူက အသက္​၁၆ႏွစ္​ထဲ​ေရာက္​​ေနပီ။
​အသက္​၁၆ႏွစ္​မျပည္​့​ေသးခင္​ထိ သရက္​​ေထာင္​ထဲမွာ​ေနခဲ့ရၿပီး အသက္​၁၆ႏွစ္​​ထဲ​ေရာက္​လာရင္​​ေတာ့ လူႀကီး​ေတြ႐ွိရာ.​ေထာင္​သို႔​ေျပာင္​း​ေရႊ႔လာရျခင္​း ျဖစ္​​ေပသည္​။

ကြၽန္​ု္​ပ္​လဲ သူ႔ကို​ေခၚ​ေတြ႔ၿပီး လြတ္​ရက္​ကိုၾကည္​့လိုက္​ရာ ​ေနာက္​ႏွစ္​တြင္​ သူလြတ္​​ေတာ့မည္​ကို သိ႐ွိရ၍ ကြၽန္​ုပ္​အနားတြင္​ ​ေတာက္​တိုမယ္​ရ အလုပ္​မ်ားလုပ္​ကိုင္​ရန္​အလို႔ငွါ ​ေခၚထားခဲ့လိုက္​သည္​။

​ေမာင္​ဒီပ က အ​ေန​ေအးတယ္​။
မဟုတ္​မခံစိတ္​႐ွိတယ္​။
ဥာဏ္​​ေကာင္​းတယ္​။
တစ္​ခါတစ္​​ေလ တစ္​​ေယာက္​ထဲထိုင္​ၿပီး တစ္​စံုတစ္​​ေယာက္​နဲ႔ စကား​ေျပာ​ေနသလို ထူးဆန္​းစြာျမင္​​ေတြ႔ရတယ္​။

တစ္​ညမွာ ကြၽန္​ုပ္​အိပ္​မ​ေပ်ာ္​၍ အိပ္​ခန္​းတံခါးကို ဖြင္​့ၿပီး ​ေရာက္​တတ္​ရာရာ​ေတြး​ေနစဥ္​ ...
ဆရာ.. ကြၽန္​​ေတာ္​ဒီပပါ
ဆရာကို စကား​ေျပာခ်င္​လို႔ပါ

​ေအး ဝင္​ခဲ့​ေလကြာ

ဆရာ ကြၽန္​​ေတာ္​ဒီက​ေနမၾကာခင္​.ထြက္​သြားရ​ေတာ့မယ္​။

​ေဟ. မင္​းလြတ္​ဖို႔က က်န္​​ေသးတယ္​​ေလ
ဘယ္​လိုထြက္​သြားမွာလဲ

ကြၽန္​​ေတာ္​မၾကာခင္​လြတ္​​ေတာ့မယ္​လို႔ လာ​ေျပာလို႔ပါဆရာ

မင္​းကို ဘယ္​သူကလာ​ေျပာတာလဲကြ

ကြၽန္​​ေတာ္​့ကိုဘယ္​သူလာ​ေျပာလဲဆိုတာ ဆရာ​ေနာက္​​ေတာ့သိရမွာပါ

ကြၽန္​​ေတာ္​ဒီကထြက္​သြားၿပီးရင္​ ဆရာ ကြၽန္​​ေတာ္​့ကို ​အျပင္​မွာျမင္​​ေတြ႔ရဖို႔ ခက္​သြားပီ

ကြၽန္​​ေတာ္​ဆရာ့ဆီကို မၾကာမၾကာလာခဲ့ပါ့မယ္​

ဒီအ​ေတာအတြင္​း.ဆရာ​ေက်းဇူး​ေၾကာင္​့ ​ေကာင္​း​ေကာင္​းမြန္​မြန္​​ေနခဲ့ရပါတယ္​။

ဆရာရဲ႕ကိုယ္​က်င္​့တရား​ေကာင္​းတာကိုလဲ အသိအမွတ္​ျပဳပါတယ္​။

ကြၽန္​​ေတာ္​လူသား​ေတြရဲ႕ အက်ိဳးကို​ေဆာင္​ယူၿပီးတဲ့အခါ ဆရာဆီျပန္​လာခဲ့ပါမယ္​။ျပန္​ခြင္​့ျပဳပါဦးဆရာလို႔​ေျပာၿပီး ျပန္​ထြက္​သြားတဲ့ ဒီပကို ကြၽန္​ုပ္​ၾကည္​့ၿပီး ဒီ​ေကာင္​ဘာ​ေတြလာ​ေျပာ​ေနလဲဆိုၿပီး ​ေတြးမိ​ေသးတယ္​။

ဒါမယ္​့အဲဒီအ​ေတြးက ​ေနာက္​ႏွစ္​ရက္​မွာအဆံုးသတ္​ခဲ့ရတယ္​။
ႏိုင္​ငံ​ေတာ္​ရဲ႕လြတ္​ၿငိမ္​းခ်မ္​းသာခြင္​့ထဲမွာ ဒီပ ပါလာခဲ့တယ္​။

ကြၽန္​ုပ္​ခဗ်ာ အံ့ျသျခင္​း၊ ဝမ္​းသာျခင္​း​ေတြနဲ႔ ဒီပကို ​ေထာင္​ဘူးဝထိ လိုက္​ႏႈတ္​ဆက္ခဲ့တယ္​။

​ေထာင္​အဝ​ေရာက္​​ေတာ့..
ဆရာကြၽန္​​ေတာ္​သြားပီ​ေနာ္​
ကံမကုန္​ရင္​ျပန္​ဆံုၾကတာ​ေပါ့ဆိုတဲ့ စကား​ေလးတစ္​ခြန္​းကိုပဲ ကြၽန္​ုပ္​ရလိုက္​တယ္​။

ဒီလိုနဲ႔ႏွစ္​ကာလ​ေတြတစ္​​ေရြ႔​ေရြ႔ကုန္​ဆံုးခဲ့ၿပီး ကြၽန္​ုပ္​​ေတာင္​ပင္​စင္​ယူခ်ိန္​နီးလာခဲ့တယ္​။

​ဒီပ အ​ေၾကာင္​း.ရလိုရျငားစံုစမ္​း​ေတာ့လဲ
သတင္​းအစအနမရ။
ဒီပနဲ႔ကြၽႏု္​ပ္​​မ​ေတြ႔တာ ႏွစ္​​ေပါင္​း၂၀နီးပါး႐ွိခဲ့ၿပီ။

မွတ္​မွတ္​ရရ
၁၉၈၀ခုႏွစ္​၊ သီတင္​းကြၽတ္​လျပည္​့​ေန႔ညမွာ ဒီပကို ကြ​်န္​ုပ္​ျပန္​​ေတြ႔ခဲ့ရတယ္​။
ကြၽန္​ုပ္​​ေတြ႔ခဲ့တာက အိမ္​မက္​ထဲမွာ
ဒီပက လြန္​ခဲ့တဲ့ႏွစ္​၂၀​ေလာက္​ကပံုစံပဲ
မ​ေျပာင္​းလဲဘူး။
​ေျပာင္​းလဲသြားတာက ဝတ္​ပံုစားပံုပဲ
အရင္​လို​ေပစုတ္​စုတ္​အဝတ္​အစားမ်ိဳးမဟုတ္​ပဲ
အ​ေနာက္​တိုင္​းဝတ္​စံုကိုက်နစြာဝတ္​ဆင္​ၿပီး ကြၽန္​ုပ္​ဆီလာခဲ့တာ။

ကြၽန္​ုပ္​ကို​ေတြ႔​ေတာ့..
ဟိုင္​း.. ဆရာႀကီး
​ေန​ေကာင္​းတယ္​မလား

မင္​း မင္​း ဒီပမဟုတ္​လား

မင္​းဘယ္​လိုျဖစ္​ၿပီး ​ေျပာင္​းလဲသြားတာလဲ

ကြၽန္​​ေတာ္​ ႐ိုး႐ိုးဒီပမဟုတ္​​ေတာ့ဘူး
မဟာဒီပျဖစ္​သြားပီဗ်

ဘယ္​လိုျဖစ္​လဲဆရာႀကီးသိခ်င္​​ေနတယ္​မလား

လြန္​ခဲ့တဲ့ႏွစ္​၂၀လံုး ကြၽန္​ုပ္​ဘာ​ေတြလုပ္​ခဲ့လဲ
ဘာ​ေတြျဖစ္​ခဲ့လဲ ဆရာႀကီးသိခ်င္​တယ္​မလား

ကြၽန္​ုပ္​ငယ္​ဘဝက​ေန ဒီအခ်ိန္​ထိ ဘာ​ေတြျဖစ္​ခဲ့လဲဆိုတာ ညတိုင္​းဆရာႀကီးဆီလာ​ေျပာျပမယ္​။

ဆရာႀကီးအ​ေနနဲ႔ ကြၽန္​​ေတာ္​​ေျပာတာ​ေတြကို မွတ္​တမ္​း​ေရးထားဖို႔​ေတာ့လိုမယ္​။

ဒါမွသာကြၽန္​ုပ္​​ေျပာျပတဲ့အခ်က္​​ေတြကို ​ေနာင္​လာ​ေနာက္​သား​ေတြဖတ္​႐ႈရၿပီး ​ေလာကီ​ေရးရာကိစၥ​ေတြက ဘယ္​​ေလာက္​ထိပညာသားပါလဲ သိရမွာ

ဟုတ္​ပါပီ ​ေမာင္​ဒီပရယ္​
မင္​း​ေျပာတဲ့အ​ေၾကာင္​းအရာ​ေတြကို ​ေန႔တိုင္​းဒိုင္​ယာရီထဲ​ေရးထားပါ့မယ္​။ ​ေျပာမွာသာ​ေျပာစမ္​းပါ

အခု​ေတာ့ မ​ေျပာ​ေသးဘူး
ဆရာႀကီးရဲ႕လိပ္​ျပာႀကိဳးကိုလိုက္​႐ွာ​ေနရလို႔ ဒီည​ေနာက္​က်သြားတယ္​
ခဏ​ေနအာရံုတက္​ခ်ိန္​​ေရာက္​​ေတာ့မယ္​

မနက္​ျဖန္​ညက်ရင္​​ေစာ​ေစာအိပ္​ဗ်ာ
ကြၽန္​​ေတာ္​လာခဲ့မယ္​ဆိုၿပီး.ျဖတ္ခနဲ​ေပ်ာက္​သြားတဲ့အခ်ိန္​ ကြၽန္​ုပ္​လန္​႔ႏိုးလာခဲ့တယ္​။

​ေနာက္​​ေန႔က်​ေတာ့
​ေမာင္​ဒီပ ​ေျပာသမွ်အ​ေၾကာင္​းအရာ​ေတြကိုခ်​ေရးဖို႔ ဒိုင္​ယာရီစာအုပ္​ကို ကြၽန္​ုပ္​ကိုယ္​တိုင္​ျပဳ လုပ္​ခဲ့တယ္​။

​ေမာင္​ဒီပက ကြၽန္​ုပ္​ထံသို႔​ေန႔စဥ္​ညတိုင္​းလာ​ေရာက္​၍ ​ေျပာျပတဲ့အ​ေၾကာင္​းအရာမ်ားအား ဤစာအုပ္​တြင္​ ​ေရးသားထားပါသည္​။

အပိုင္​း(၂)ဆက္​လက္​ဖတ္​႐ႈပါရန္​..
​ေဇယန(ရာမည)